In 1995 zag ik voor het eerst het world wide web bij een huisgenoot op zijn computer scherm.
Regel voor regel werd een pagina - voornamelijk bestaande uit tekst - opgebouwd.
De tekst was er in ongeveer 10 seconde, maar de 3 kleine plaatjes hadden zeker een minuut nodig in totaal.
De pagina had een kleurenschema van Leen Bakker behang, maar ik was meteen verkocht.
Al jaren daarvoor hoorde ik fluisteren over een “digitale snelweg”, maar nu zag ik de toekomst zich voor mijn ogen ontvouwen.
Ik moest en zou een lening afsluiten - waar ik geen geld voor had - tegen een misdadige Santander rente, om volwaardig onderdeel uit te kunnen maken van de dag van morgen.
Daar stond hij dan eindelijk!
Een zwarte Compaq Presario met modem, een 14 inch beeldscherm en ingebouwde speakers.
Het was een pizzadoos model, dat betekent dat je het scherm op de computer kan zetten.
Nog 5 jaar afbetalen en dan was hij helemaal van mij!
Waar begin je als je ineens zoveel informatie onder je vingertoppen hebt?
Alles direct opvraagbaar, binnen enkele minuten op je beeldscherm geladen.
Met mijn ogen dicht, achterover leunend in mijn bureaustoel, liet ik mijn fantasie de vrije loop.
Plots sloeg inspiratie toe.
Mijn vingers - nog wat onwennig - op zoek naar de juiste letters op het toetsenbord.
Er begon zich een zin te vormen in het zoekveld van Altavista: hebben meisje met rode haren ook rood schaamhaar?
De toekomst was hier en nu.
Ik was 18 jaar oud en geen vraag zou ooit meer onbeantwoord blijven.