Er is een deel van de mensheid dat al jaren bezig is met de dood.
We leven naast hen, we komen ze elke dag tegen.
We praten met ze, werken met ze en mopperen soms op ze wanneer we ze in het verkeer tegenkomen of wanneer ze te traag zijn bij het afrekenen.
Toch zal de Romeinse dichter Horace zich onder deze groep bevonden hebben toen hij schreef,
sapias, vina liques, et spatio brevi
spem longam reseces. dum loquimur, fugerit invida
aetas: carpe diem quam minimum credula postero.(wees wijs, klaar de wijn en zet je toekomstdroom af tegen
de korte tijd die je gegeven is. Terwijl wij praten is de jaloerse
tijd al gevlogen: pluk de dag en reken zo min mogelijk op morgen.)
Natuurlijk kent iedereen de twee woordjes, “carpe diem”, het is inmiddels zo vaak getatoeëerd en op tegeltjes gezet dat we ons niet meer afvragen waar het vandaan komt.
Gelukkig vroeg ik het mij net wel af en heb ik het snel opgezocht.
“Memento mori”, is een Latijnse zin die ons er aan moet herinneren dat we sterfelijk zijn.
Naast dat dit het motto was van de trappistenorde (ja, bekend om hun trappistenbier) hadden de Romeinen het al op zilveren bekers staan.
Deze zinnen worden vaak tegenover elkaar gezet, maar is er eigenlijk een verschil?