Op vakantie maak je uitstapjes.
Meestal zie ik daar een beetje tegenop, maar als ik er dan eenmaal ben!
Dan wil ik over het algemeen ook meteen weer weg.
Vissen maken ook uitstapjes, en die willen dan eigenlijk ook meteen weer weg. Voor vissen gebruiken ze een electrovisapparaat om ze te overtuigen.
Ik ben netjes getraind, dus ik hoef niet overtuigd te worden.
Maar ik loop op de zaken vooruit!
Vandaag was het tijd voor een uitstapje! Zonnebrand en zwemspullen ingepakt voor het geval dat.
Onze bestemming was namelijk het Trakoscan kasteel gelegen op een heuvel met aan de voet een prachtig meer.
De kans was natuurlijk niet erg groot dat we daar zouden kunnen zwemmen, maar het meer was groot genoeg dus wellicht dat er ergens een plekje was waar dat wel mogelijk zou zijn.
Vrouw en zoonlief hadden optimistisch de zwemkleding alvast aangetrokken. Ook ik was optimistisch en had mijn zwembroek ingepakt.
Zo reden we met elkaar door het prachtige heuvellandschap van district Varazdin.
Veel mensen kom je hier niet tegen. De heuvels zijn bedekt met een wollige laag loofbomen met af en toe een veld met druivenstruiken.
Het is bijna augustus, maar het landschap is nog steeds lentegroen.
De heuvels zitten hier vol met water, aldus onze buurvrouw in Pasnik het dorp waar we verblijven.
Nog geen 15 minuten later parkeren we de auto.
Er is een loket bij de ingang en ik vraag in Engels of we moeten betalen voor parkeren. Dat hoeft niet, alleen voor het kasteel is een kaartje nodig.
We komen eigenlijk alleen voor het meer maar kopen toch 3 kaartjes.
We lezen nog wat over de geschiedenis van deze plek op de grote, meertalig uitgevoerde informatieborden met prachtige foto’s van de omgeving.
Het is inmiddels 34 graden dus zelfs een wandeling langs het water klinkt al goed!
Al wandelend verheugen we ons alle drie op onze eigen manier.
Vrouwlief sprayt driftig met de zonnebrand, ik dacht een koel briesje te voelen en onze zoon heeft zijn t-shirt al bijna uit.
We haasten ons een brug over; nu kan het niet ver meer zijn!
Voor ons vertrek zeiden we nog tegen onze 11-jarige zoon dat hij zich niet te veel op zwemmen moest verheugen, want anders is de teleurstelling zo groot als het niet kan.
Ondanks die waarschuwing stonden we toch alle drie beteuterd aan de oever.
Het meer was er maar het water niet…
Een meer zonder water is eigenlijk niets meer.
Trakoscan zonder meer
Het meer is opzettelijk drooggelegd voor onderhoud. Volgend voorjaar komt het water weer terug.
En nadat ze nog een keertje geëlektrocuteerd zijn mogen de vissen ook weer naar huis.
Het vakantie-uitje waar ik wel was maar het uitje niet.